Τώρα ζω στην Κρήτη. Τα κοντινά βουνά είναι «γυμνά» αλλά γεμάτα από μυρωδιές των θάμνων και της πληθώρας των βοτάνων. Η θάλασσα είναι τώρα ο καθημερινός μου ορίζοντας. Το μπλε της με αναζωογονεί και με ξεκουράζει. Είμαι μέρος της Φύσης και τη φέρω μέσα μου. Νοιώθω μετέωρος κάθε φορά που προσπαθώ να την υπερβώ. Ακούω την ανάσα της και μου προκαλεί απέραντη θλίψη και αμηχανία η καταστροφή που ο σύγχρονος άνθρωπος της προκαλεί. Οργίζομαι καθημερινά έτσι που νοιώθω όλο και πιο εύθραυστο το προστατευτικό κέλυφος που μας περιβάλλει. Το παρόν είναι που με κάνει να φοβούμαι και να τρομάζω για το μέλλον.

Το έργο μου δε θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστο. Χρησιμοποιώ κατ’ εξοχήν ανακυκλωμένα υλικά και φυσικές ύλες. Η δουλειά μου των τελευταίων χρόνων δεν χαρακτηρίζεται απλώς από αναφορές αλλά από εμμονές γύρω από τα θέματα οικολογίας, τους κινδύνους των μεταλλάξεων, την αλόγιστη διαχείριση των φυσικών πόρων, την καταστροφή της φυσικής ισορροπίας.
Η δική μου φωνή διαμαρτυρίας είναι το έργο μου.

Πού να ελπίσει κανείς πια σκέφτομαι! Ίσως μόνο στην αγάπη. Όποιος γνωρίσει τη Φύση, όπως γνωρίζει την αγάπη, δεν την αφήνει να χαθεί. Είναι ένα ζωντανό αγαπημένο σώμα και όχι μια ιδιόκτητη περιουσία προς εκμετάλλευση.

- Κώστας Παγωμένος

All files ® kostaspagomenos-sculpture.com